شعرهای عاشقانه
| درد و دل |
گوهر خود را نزن بر سر هر نا قابلی صبر کن پیداشود گوهر شناس قابلی اینجا حرف دل یک دل شکسته می باشد پس دل شکستن ممنوع. کاش کسی دل شکستن را نمی دانست ویاد نمیداد.پروانه صفت چشم بر او دوخته بودم.ناگاه به خود امدم و سوخته بودم .خاکستر جسمم به سر شمع فرو ریخت . این بود وفای که من اموخته بودم.دوستان عزیز نظر یادتون نره |
| دوستان عاشق تنها |
| دوستان عاشق |
| موضوعات |
| آمار وب |
| افراد آنلاين: تعداد بازديدها: RSS |
| شاعر وبلاگ |
|
|
| و چه کنم با این زمونه |
| سلطان غمها |
|
مرا تو دل به دريا ها نديدي مرا تو رسوا و تنها نديدي مرا سلطان غمها تو نديدي مرا گريان شبها تو نديدي مرا در غم شكيبا تو نديدي مرا بيزار ز دنيا تو نديدي مرا شكسته بي صدا نديدي مرا با عشق در ودا نديدي مرا اينگونه بي پروا نديدي مرا كوه پا بر جا نديدي |
| نويسنده: <-BlogAuthors-> مورخ: 88/02/25 در ساعت: 10 |
